Bölge Sessizce Yeniden Dizayn Ediliyor

Dünya siyasetinde bazı kırılmalar gürültüyle olur. Bazılarıysa sessizlikle…Gürültü yapanlar manşetlere çıkar, sessiz olanlar ise haritaları değiştirir.
Son haftalarda yaşananlara tek tek bakıldığında “kopuk gelişmeler” gibi duruyor. Ama yukarıdan bakınca, resim fazlasıyla net. ABD, Suriye’de yıllardır sırtını dayadığı YPG/SDG hattını fiilen boşa düşürdü.Sahada dengeler değişirken, Suriye haritası yeniden “yeşile” boyandı.
Bu, yalnızca bir askeri tercih değil; bir dönemin kapandığının ilanıydı. Bu gündem henüz soğumamışken, bu kez Davos’ta bir imza çıktı karşımıza. Gazze konusunda bir anlaşma… Ve ilk kez açık şekilde görüldü ki: ABD, İsrail’e koşulsuz destek refleksini askıya almış gibi duruyor. Bu, Tel Aviv için diplomatik bir uyarı fişeği. 
Derken bir başka başlık:
Türkiye–ABD arasında Akdeniz’de ortak enerji arama anlaşması. Bu satır, tek başına bir deprem cümlesidir.
Çünkü bu imza;
Yunanistan’ın Doğu Akdeniz tezlerini boşa düşürür,
Güney Kıbrıs’ın tek taraflı haritalarını anlamsızlaştırır,
İsrail’in enerji merkezli bölgesel oyun kurma iddiasını zayıflatır.
Nitekim Yunan basınının “çıldırması” boşuna değil.
Çünkü mesele enerji değil sadece…
Mesele, kimin masada kaldığı, kimin menüye yazıldığı.
Şimdi asıl soru şu:
Bütün bunlar gerçekten kendi kendine mi oluyor? Yoksa; yüksek sesle konuşmayan, kameralar önünde poz vermeyen, ama adım adım ilerleyen bir stratejik devlet aklı mı sahnede?
Hamleler sessiz, hedefler net. İstihbarat hava gibidir, görünmez ama yokluğu öldürür. Türkiye uzun süredir bağırmıyor. Tehdit savurmuyor. Ama sahada, masada ve zamanlamada oyunu okuyan bir pozisyonda duruyor.ABD ise bölgeden tamamen çekilmeden, yükü yeniden paylaştırma arayışında. Ve bu tabloda, kontrol edilemeyen aktörler yerine, devlet refleksi olan, sahayı bilen, denge kurabilen ülkelerle ilerlemek istiyor.
O yüzden şunu net söyleyelim:
Bu yaşananlar ne tesadüf, ne de anlık çıkışlar. Sessiz sedasız, hızlı ve koordineli biçimde işleyen bir akıl var. Ve o akıl, bölgeyi yeniden dizayn ediyor. Asıl mesele bundan sonra başlayacak. Çünkü haritalar bir kez değiştiğinde, itirazlar değil sonuçlar konuşur. Ve sessiz kurulan oyunlar, en gürültülü itirazlardan bile daha kalıcıdır. Bu yüzden önümüzdeki dönemde yükselen seslere değil, değişen pozisyonlara bakmak gerekecek. Çünkü tarihte çoğu zaman kaybedenler bağırır, kazananlar harita çizer.
Ve bu kez haritayı çizenler sessiz.